KOKPIT
Menu - Strona główna

Strona główna

Kazimierskie Zaduszki Artystyczne 2019

14 listopada 2019

Kazimierskie Zaduszki Artystyczne 2019
Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnia czy ostatnia pierwsza.
Ks. Jan Twardowski

W tym roku wdzięczną pamięcią otaczamy szczególnie Teresę i Eugeniusza Wiśniewskich . Którzy kruchą i pokorną wikliną, tworzywem naturalnym, ciepłym, jasnym , przyjaznym, piękno użyteczne i ozdobne tworzyli. 

Niedziela 17.11.2019

Kazimierz Dolny Kościół Farny
17.00 Otwarcie wystawy
17.30. Różaniec wypominkowy
18.00 Msza św.
19.00 Koncert Zaduszkowy. Archidiecezjalny Chór chłopięco-męski PUERI CANTORES LUBLINENSES dyrygent - Ks.Attila Adam Honti W programie: liturgiczna muzyka chóralna
 

Teresa Wiśniewska (1950-2019)
- urodzona w Bolewicach (woj. wielkopolskie).
Swoje dziecięce lata spędziła w Nowym Tomyślu - kolebce wikliniarstwa; w domu, w którym wiklinę wyplatał tato; w mieście, którym do dziś corocznie odbywają się Jarmarki Wikliniarskie oraz znajduje się największy kosz wpisany do Księgi Rekordów Guinnessa, wypleciony przez miejscowych wikliniarzy.
Wykształcenie wikliniarskie zdobyła w Zasadniczej Szkole Wikliniarskiej a następnie w Technikum Przemysłu Wikliniarskiego w Skwierzynie. Po szkole podejmuje pracę między innymi w księgowości w Boruji Kościelnej. Jednak jej marzeniem była praca z młodzieżą i w wyuczonym zawodzie. I tak też otrzymując informację o wolnym etacie w odległej, na drugim krańcu Polski szkole w Księżomierzy - nie zawahała się.
Od września 1973 roku rozpoczyna pracę w tamtejszym Zespole Szkół Zawodowych.

 

Eugeniusz Wiśniewski (1947-2002)
-urodzony w Agatówce (dawne woj. tarnobrzeskie). Wykształcenie w zawodzie koszykarz zdobył w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Księżomierzy koło Kraśnika pod bacznym okiem swoich nauczycieli - wspaniałych fachowców i artystów wikliniarzy: Stanisława Jankowskiego i Stefana Stasiaka, znanych przed wojną wśród miłośników sztuki wikliniarskiej.
Po ukończeniu szkoły podjął pracę w Zakładzie Wikliniarsko-Koszykarskim w Rynie.
Od 1 grudnia 1967 roku rozpoczął pracę na stanowisku nauczyciela zawodu w Zasadniczej Szkole Zawodowej Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy w Księżomierzy.

 Od 1973 roku drogi Teresy i Eugeniusza zeszły się razem. Połączyła ich nie tylko wspólna praca.
Tutaj poznali wielu nowych przyjaciół. Tutaj poznawali siebie nawzajem, by już razem, połączeni związkiem małżeńskim, spełniać swoje marzenia rodzinne i zawodowe.
W 1980 roku w związku z reorganizacją województw szkoła wikliniarska z Księżomierzy miała zostać przeniesiona do Rudnika nad Sanem (to drugie zagłębie wikliniarstwa obok Nowego Tomyśla) lub do Kazimierza Dolnego. Ówczesny dyrektor szkoły w Kazimierzu oraz Kuratorium Lubelskie zabiegali o to, by utworzyć tutaj nowy kierunek, który wpisywałby się świetnie w specyfikę i tradycje artystyczne szkoły i samego miasteczka. Tak też się stało. Teresa i Eugeniusz przeprowadzają się z rodziną do Kazimierza, by rozpocząć kolejny etap swojego życia, a wraz z nimi od września 1980 roku rozpoczyna się nauka w pierwszej klasie wikliniarsko-koszykarskiej.
Młodzież klas wikliniarskich oprócz uczenia się przedmiotów teoretycznych, poznawała sztukę wyplatania przedmiotów użytkowych, artystycznych i dekoracyjnych z wikliny. Zawód ten zaliczony jest do rękodzieła artystycznego. Warsztat wikliniarza i jego stanowisko pracy są bardzo proste. Wystarczy wiązka wikliny, miejsce do siedzenia, proste narzędzia – nóż, szydło, sekator, deska koszykarska do dużych wyrobów, naczynie do moczenia wikliny (często bywa to wanna), zdrowe ręce i ....chęci.
Zawód wikliniarza był dla Nich fascynacją, pozwalał na rozwijanie wyobraźni twórczej, umiejętności artystycznych i sprawdzenie własnych możliwości.
Wykształcili wielu młodych ludzi, którzy do dziś dnia wytwarzają koszykarskie cacka.
Zawód wikliniarza przeżywał wzloty i upadki. Z tego powodu od 1998 roku nabór do klasy wikliniarskiej został przerwany. Chętni do nauki w tym kierunku mogli uczyć się w klasie wielozawodowej.
W tym samym roku na terenie szkoły swoją działalność rozpoczyna samodzielny jedyny w Kazimierzu Zakład Wikliniarstwa Artystycznego i Użytkowego „Wiklina”, którego właścicielem jest Eugeniusz Wiśniewski,
a pracownikami absolwenci szkoły. Zakład zajmował się produkcją wyrobów z wikliny i galanterii drzewnej. Odbiorcami byli zarówno mieszkańcy naszego miasteczka, jak i klienci indywidualni i hurtowi z całej Polski
i zagranicy. W 1999r. miała miejsce przyjacielska wizyta w Staufen - mieście partnerskim Kazimierza. Odbyły się wówczas liczne prezentacje działalności kazimierskich rzemieślników, gdzie również stoisko z wikliną pomogło w pełniejszym ukazaniu walorów Kazimierza Dolnego.
Zakład prowadził także specjalne szkolenia i pokazy rzemiosła plecionkarskiego, kursy dla bezrobotnych oraz był otwarty dla grup wycieczkowych i wszystkich ciekawych sposobu powstawania wyrobów wikliniarskich.
Tutaj można było nabyć gotowe wyroby, jak również zamówić według swojego projektu i potrzeb. To tutaj powstały do filmu „Quo Vadis” wyplatane ręką Eugeniusza: tron na którym zasiadł Michał Bajor, grający Nerona; patera z której owoce jadła Ligia; wazon z którego Eunice wyjęła kwiaty, by przystroić posąg Petroniusza i wiele innych....
Działalność zakładu została niespodziewanie zakończona w majowy dzień 2002r. wraz z nagłą śmiercią Eugeniusza.
W tym też czasie Teresa przechodzi na emeryturę. Cały czas czując się związana ze szkołą śledziła jej losy, uczestniczyła w ważnych jubileuszach, uroczystościach i innych wydarzeniach, służyła radą i pomocą.
Uczestniczyła w życiu mieszkańców Kazimierza, była członkiem Klubu Twórców Ludowych, brała udział przez wiele lat w comiesięcznych spotkaniach Dyskusyjnego Klubu Książki w Bibliotece Miejskiej, wykorzystując ten czas na rozmowy i bycie z innymi.
Była osobą lubianą, szanowaną, życzliwą, zawsze otwartą na spotkania z innymi, na potrzeby i problemy innych. W swojej pracy zawodowej i życiu późniejszym została wyróżniona- odznakami za wieloletnią pracę w kole PCK, Honorową Odznaką Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej. W 2015r. z okazji Jubileuszu
10-lecia Klubu Twórców Ludowych i Rękodzieła Artystycznego została wyróżniona Medalem Państwowym Województwa Lubelskiego a w 2018r. podczas Dożynek Powiatowych otrzymała nagrodę za „Kwiat wykonany z wikliny okorowaniej”.
Potrafiła rozmawiać z każdym i zjednywać sobie wielu ludzi bez względu na wiek , pochodzenie czy status życiowy. Dom był zawsze domem otwartym, do którego drzwi nieustannie pukali i pukają koledzy i przyjaciele z lat szkolnych, wspólnej pracy, rodzina, sąsiedzi, uczniowie z wielu roczników szkoły kazimierskiej i Księżomierzy.
Teresa i Eugeniusz żyli cicho i spokojnie, wykonując swoje codzienne obowiązki rodzinne i zawodowe, wtapiając się w pejzaż kazimierskich artystycznych tradycji. Tutaj wykształcili wielu uczniów, którzy do dziś kontynuują zawód. Byli prostymi, skromnymi ludźmi, którzy kochali swoją pasję wikliniarską i z powodzeniem ją realizowali. Zawsze otwarci- potrafili nią zarażać innych.

...... odeszli pozostawiając na zawsze ślad ........
 

Kalendarium
Najbliższe wydarzenia
Newsletter
Wiadomości i oferty specjalne, najbliższe
wydarzenia na Twój E-mail!
Zapisz
Plan Pobytu Dwa Brzegi festiwale w Kazimierzu Kultura Marka Kazimierz Dolny Kazimierski Ośrodek Kultury Atrakcje Kazimierza Dolnego Kazimierz Dolny kazimierska fara weekend w Kazimierzu KOKPiT zabytki Kazimierza Dolnego Turystyka Kazimierza Dolnego CIT Festiwale rynek w Kazimierzu Kazimierski Ośrodek Kultury Promocji i Turystyki Wynajem sal
“Strona powstała podczas realizacji projektu „Wielofunkcyjna i dwujęzyczna strona internetowa Kazimierskiego Ośrodka Kultury, Promocji i Turystyki dotycząca gminy Kazimierz Dolny i subregionu trójkąta turystycznego Kazimierz Dolny – Nałęczów – Puławy” współfinansowanego przez Szwajcarię w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej „EUROszansa dla Lubelszczyzny – budowanie konsensusu społecznego na rzecz zrównoważonego rozwoju subregionu w krajobrazie kulturowym trójkąta turystycznego: Nałęczów – Puławy – Kazimierz Dolny”.
Projekt graficzny i wykonanie: Agencja Interaktywna Bull Design